Javi Medina, gaur egun, Espainiako musika-eszenako fenomenorik aipatuenetako bat da, generoak nahasteko eta belaunaldi oso desberdinetako publikoekin konektatzen duen soinu propioa sortzeko duen gaitasunari esker. Bere musika bere bizitzaren eta bizipenen isla zuzena da: letra sakonak eta harrapatzen zaituzten melodiak uztartzen ditu, maitasunaz eta galeraz, baina baita itxaropenaz eta erresilientziaz ere abesteko, ezer gehiago apaindu beharrik gabe.
Bere estiloa flamenko garaikidearen eta beste hamaika generoren arteko fusioan oinarritzen da, gero eta nahasiagoa den musika-panorama batean nabarmentzea ahalbidetuz. Hala ere, Javi beraren esanetan, panorama hori gero eta uniformeagoa da eta gero eta gutxiago du berak entzutea gustuko duen musikatik. Leganésen jaiotakoa, eta beti bere gitarra banaezina alboan duela —16 urte zituenetik daraman gitarra bera—, Medina estatistikak apurtzen ari da: urte bakarrean, YouTubeko ikustaldiak hamar aldiz biderkatu ditu, 5 milioitik 50 milioira. «Con las cartas en la mesa» singlea, gainera, plataforman gehien ikusitakoen artean lehiatzera iritsi zen Taylor Swift bezalako izenekin. Spotifyri dagokionez, bere lehen diskoek 20 milioi erreprodukzio biltzen bazituzten ere, «Gato Negro» —bere azken diskoa, Camilo bezalako artistekin egindako kolaborazioekin— 50 milioi erreprodukzioak gainditu ditu dagoeneko.
Caño Rotoko soinuak abiapuntu hartuta, Javi Medinak flamenko garaikidearen eta beste mila eta bat generoren arteko fusio paregabea sortzen du.
Javi Medinarena arreta merezi duen fenomenoa da: bere belaunaldiko ahots paregabea, bere parranda eta penen inguruan abestuz gero eta publiko anitzagoarekin konektatzen duena. Publiko horrek ez du zalantzarik izaten hura dagoen tokira jarraitzeko: Bahía Sound edo Muac Fest jaialdietako eszenatokiak sutan jartzera, nahiz La Riviera, Razzmatazz edo Momart Theatre bezalako aretoak bete, izerditu eta «sarrerak agortuta» kartela zintzilikatzera. Eta hori guztia inoren erreferente izan nahi gabe egiten du: «Beste edozein mutil bezala sentitzen naiz, abestiak egiten dituen tipo bat besterik ez», dio.
Kartak, bere abestian bezala, beti mahai gainean.
