Emakumezkoen diskurtsoaren esangura berria musika latinoan

Reggaetonarekin hasi, hip hoparekin jarraitu eta traparekin bukatu, emakumeek jakin dute beren desioak errima, termino eta argitasun sendoen bitartez izendatzen, denboran irauteko adinako sendotasunez. Hizkuntza esplizitua erabilita, zentsurarik gabe eta zenbait termino berenganatuta –hala nola “hoe” edo “bichota”–, diskurtsoari esangura berria eman diotela ikus dezakegu, baita kode propioak sortu dituztela ere, musika urbanoa misoginotzat hartzen duen ikuspuntua, azkenean, baztertzea lortuta. Baina, diskurtsoan izandako aldaketa hori urraketa bat al da sistemarako? Ala kanon estetiko zehatz eta inposatu jakin batzuen betikotze hutsa? Nola hitz egin desioaz lehen pertsonan? Nola desmaskulinizatu begirada desiratzailea emakume artistentzat?