ASHLEYS Madrilgo laukotea da, eta gitarretan, berehalako melodietan eta gehiegizko bueltarik gabeko jarreran aurkitu du gauzak kontatzeko berezko modua. Power poparen eta indie rockaren artean, lehen entzunaldian harrapatzen duten baina itxuraz baino askoz gehiago ezkutatzen duten abestiak egiten dituzte: desioak, desengainuak, adiskidetasunak, gauak eta garrantzitsu den ia guztiarekin batera etortzen den euforia eta hondamendiaren nahasketa zeharkatzen dituzten eguneroko istorioak.
Las Flooores edo Torreznos y Larios bezalako abestiekin, taldeak nortasun bereizgarria garatu du pixkanaka, pop sena, gitarra nagusiak eta idazteko modu hurbil eta zuzena oinarri hartuta. Itxuraz arruntak diren egoeretan zerbait apartekoa aurkitzeko gai dira. Umorea eta lotsagabekeria daude ingurura begiratzeko duten moduan, baina baita belaunaldi oso baten ahots bihurtzen duen sentsibilitatea ere.
Azken argitalpenak, Habladurías izenekoak, hizkuntza hori leku berrietara eraman du, rock psikodelikoaren eta poparen, Espainiako antzerkiaren eta Portugalgo zein Brasilgo herri-musikaren oihartzunen artean mugituz. Horrek erakusten du taldea gero eta gutxiago dagoela muga zehatzen barruan geratzeko prest. David Baldok El Búnker de San Crispínen ekoitzi, grabatu, nahastu eta masterizatu du abestia, eta Ashleysen iruditeria zabaltzen du, taldearen lehen urratsetatik lagun izan duen berehalakotasuna galdu gabe.
Orain, zuzenekoetan harrera onenetakoa izan duen abestietako bat aurkezten dute. El club de los poetas muertos filmaren iruditeria Madrilgo laukotearen unibertsoan sartzen da Oh capitán, mi capitán abestiarekin; bertan, taldearen alderdi melodikoena erakusten dute. Riff distiratsuen, koru itsaskorren eta azkenean aurrera jarraitzeko gogoari bide ematen dion nostalgiaren artean, abestiak taldearen ibilbidea zabaltzen jarraitzen du. Egunerokoa eta itxuraz sinplea dena bere indargune nagusietako bat bihurtu du taldeak. David Baldok El Búnker de San Crispínen ekoitzia, urrian aurkeztuko duten estreinako diskoaren aurrerapen berria da.
Izaera horrek zuzenekoetan aurkitzen du bere adierazpen naturalenetako bat. Partekatzeko sortutako abestiek osatzen dituzte kontzertuak, eta horietan taldearen eta aurrean duen publikoaren arteko distantzia desagertzera iritsi ohi da.
